Ludzie bezdomni — Stefan Żeromski

Powieść opowiada o Tomaszu Judymie, młodym lekarzu pochodzącym z ubogiej rodziny, który po zdobyciu wykształcenia postanawia poświęcić życie pomocy najbiedniejszym. Próbuje walczyć z nędzą i złymi warunkami życia robotników, jednak jego idealizm spotyka się z niezrozumieniem i sprzeciwem środowiska lekarskiego. Judym zakochuje się w Joasi Podborskiej, ale rezygnuje z osobistego szczęścia, ponieważ uważa, że jego obowiązkiem jest służba społeczeństwu. Powieść porusza problemy nierówności społecznych, biedy, odpowiedzialności za innych oraz konfliktu między miłością a poświęceniem.